Iglaki

Należy pamiętać, że nazwa "iglaki" jest jedynie potocznym określeniem botanicznej klasy drzew i krzewów iglastych należących do typu roślin nagonasiennych, do której zaklasyfikowano ok. 600 gatunków. Miłośnicy iglaków przekonują, że to rośliny tak różnorodne w kształtach, kolorach i rozmiarach, że nawet tylko z nich samych można wyczarować piękny ogród.

Iglaki można stosować wszechstronnie, sadzić jako niejednorodne żywopłoty zasłaniające przed uciążliwym sąsiedztwem, brzydkim widokiem, silnymi wiatrami . Mogą grać główną rolę na trawniku jako solitery, gdyż niektóre okazy mają interesujący, monumentalny pokrój. Ozdobą mogą być także kolorowe szyszki, które szczególnie zimą są widoczne na drzewach. Iglaki zapewniają także schronienie ptakom, więc choćby z tego względu również powinny się znaleźć w naszych ogrodach. Przy pomocy iglaków możemy tworzyć w płaskich pojemnikach miniaturowe krajobrazy. Trudno sobie wyobrazić nasze ogrody bez iglastych drzew i krzewów. Z iglaków możemy tworzyć jednorodne dywany na skarpach (jałowce płożące) w rozmaitych kolorach, nie wymagających cięcia. Przy wyborze iglaków powinniśmy pamiętać o właściwym doborze, biorąc pod uwagę warunki siedliskowe. Iglaki srebrzyste i niebieskie wymagają słońca i suchszego stanowiska, iglaki złociste mniej słońca, aby im nie przypalało igiełek, ciemnozielone nieco cienia, a jasnozielone - pełnego słońca. Wszystkie natomiast nie lubią ciężkiej, gliniastej i mokrej gleby.

 W praktyce ogrodniczej powstała nazwa niepisanej klasyfikacji, którą można nazwać podziałem praktycznym. I tak, pod względem kolorystycznym możemy wyróżnić 4 grupy iglaków:

  • odmiany o kolorystyce jasnozielonej, nabierają najpiękniejszej barwy w pełnym słońcu. Tam równomierniej urosną, zachowają ładny i regularny pokrój. W cieniu przyjmą kolor zielonkawy tracąc swoją wyjątkowość.
  • odmiany o kolorystyce ciemnozielonej, sprawdzają się doskonale jako tło dla krzewów liściastych oraz wielu kompozycji bylinowych, do tego świetnie się komponują w ogrodach i zieleni miejskiej jako formy płożące lub kuliste. Drzewka o głębokiej, ciemnozielonej barwie są bardziej cieniolubne, wymagać od nas będą gleb żyznych, lekko wilgotnych i przepuszczalnych.

Iglaki zielone też mają kilka odcieni. Jasnozielone zrobią tło dla kobiercowych, wcześnie kwitnących bylin np. sasanki, ciemierniki i wrzosowisko, ciemnozielone zaś będą podkreślały urodę złocistożółtych krzewów liściastych np. ostrokrzewu karbowano-listnego (Ilex crenata "Golden Gem"), trzmielinFortunego (Euonymus fortunei)

:

Abies balsamea "Nana" - jodła balsamiczna

image001

Cryptomeria japonica "Globosa Nana"- szydlica japońska

image003

Larix kaempferi "Pendula" - modrzew szczepiony, zwisający

image004

Picea abies "Acrocona" - świer biały

image006

Picea abies "Nidiformis" - świerk biały

image008

Picea glauca "Laurin" - świerk biały

image010

Picea mariana "Nana" - świerk czarny

image012

Pinus mugo "Humpy" - sosna kosodrzewina

image014

Thujopsis dolabrata - żywotnikowiec japoński

image016

Thuja occidentalis "Danica" - żywotnik zachodni

image017

Tsuga canadensis "Jeddeloh" - choina kanadyjska

image019

 

  • odmiany o kolorystyce niebiesko-srebrzystej, połyskując błękitem, doskonale wyglądać będą w praktycznie każdym zestawieniu. Niebieskie iglaki najintensywniejszy kolor uzyskują zimą, w czasie mrozów. Rośliny o błękitnej lub stalowo-błękitnej barwie są najodporniejszą grupą na warunki zimowe, co zawdzięczają większą ilością wosku w igłach, który skuteczniej chroni rośliny przed większym mrozem.

Iglaki srebrzyste i niebieskie są chyba najładniejsze i najbardziej niezwykłe. Dobrze komponują się z purpurą i bielą.

Przykładowe gatunki niebieskie:

Abies lasiocarpa "Compacta" - jodła górska

image021

Juniperus horizontalis "Glauca" - jałowiec płożący

image023

Juniperus sabina "Tamarioscifolia" - jałowiec sabiński

image025

Juniperus squamata "Holger" - jałowiec łuskowaty

image027

Juniperus virginiana "Blue Cloud" - jałowiec wirginijski

image028

Juniperus conferta "Blue Pacific" - jałowiec nadbrzeżny

image030

Picea glauca "Sanders Blue" - świerk biały

image032

Picea pungens "Glauca Globosa" - świerk kłujący

image034

Picea pungens "Prostrata" - świerk kłujący

image036

Picea pungens "Iseli Fastigiate" - świerk kłujący

image037

Picea sitchensis "Papoose" - świerk sitkajski

image039

  • odmiany o kolorystyce złocistożółtej, będą się prześlicznie komponować w zestawieniu z odmianami ciemnozielonymi i błękitnymi. Warto wybrać dla nich słoneczne stanowisko, bo tylko na takim, szczególnie wiosną, odwdzięczą nam się najintensywniejszymi barwami.

Przykładowe gatunki złocistożółte:

Cis pospolity Aurea

image041

Cyprysik Lawsona Golden Wonder

image043

Cyprysik groszkowy

image044

 Żywotnik zachodni Golden Globe 

image046

Przykładowe gatunki złociste:

Abies nordmanniana "Golden Spreader" - jodła kaukaska

image048

Chamaecyparis lawsoniana "Pygmaea Argentea" - cyprysik Lawsona

image050

Chamaecyparis obtusa "Nana Lutea" - cyprysik japoński

image052

Chamaecyparis obtusa "Nana Aurea" - cyprysik japoński

image054

Cryptomeria japonica "Sekkan" - szydlica japońska

image056

Juniperus chinensis "Plumosa Aurea" - jałowiec chiński

image058

Juniperus horizontalis "Mother Lode" - jałowiec płożący

image060

Pinus mugo "Winter Gold" - sosna kosodrzewina

image062

Platycladus orientalis "Aurea Nana" - tuja wschodnia

image064

Taxus baccata "Elegantissima" - cis pospolity

image065

Taxus baccata "Semperaurea" - cis pospolity

image067

Thuja occidentalis "Rheingold" - żywotnik zachodni

image069

Istnieją ponadto jeszcze dwie grupy kolorystyczne iglaków do nich zaliczamy

Iglaki fioletowe- ten najbardziej atrakcyjny odcień ma tuja wrzosowata, która przebarwia się na ten kolor pod wpływem niskich temperatur. Latem jest nieco szara, ale potem nabiera urody i zimą pięknie zdobi ogród niespotykanym odcieniem.

Przykładowe gatunki :

Chamaecyparis thyoides "Rubicon" - cyprysik żywotnikowaty

image071

Juniperus horizontalis "Bar Harbor" - jałowiec płożący

image072

Juniperus horizontalis "Blue Chip" - jałowiec płożący

image073

Juniperus horizontalis "Plumosa" - jałowiec płożący

image075

Juniperus horizontalis "Prince of Wales" - jałowiec płożący

image076

Juniperus horizontalis "Youngstown Andorra" - jałowiec  płożący

image077

Juniperus horizontalis "Yukon Belle" - jałowiec płożący

image079

Thuja occidentalis "Ericoides" - tuja wrzosowata

image081

Iglaki brązowe lub rude -wiele gatunków zmienia kolor z zielonego na brązowy lub rudy, a nawet złocisto-rudy. Stanowią one ciekawy akcent w ogrodzie.

Przykładowe gatunki brązowiejące:

Juniperus horizontalis "Limeglow" - jałowiec płożący

image082

Microbiota decussata - mikrobiota syberyjska

image083

Ogrodnicy podzielili również iglaki na pięć podstawowych grup, różniących się między sobą funkcjonalnie. Są to:

  • solitery (samotniki) - rośliny sadzone pojedynczo, eksponowane,
  • krzewy niskie - rośliny o niskim, rozłożystym pokroju, okrywowe,
  • iglaki żywopłotowe - jak sama nazwa wskazuje ich podstawową funkcją jest ochrona przed warunkami środowiskowymi: wiatrem, słońcem,
  • iglaki do nasadzeń grupowych - iglaki te mogą być tłem dla innych roślin, np. rabaty kwiatowej, bądź mogą zasłaniać mało efektowny fragment ogrodu,
  • iglaki nadające się do sadzenia w pojemnikach - gatunki będące ozdobą balkonów, tarasów
    i utwardzonych dziedzińców.

Iglaki o pięknych szyszkach

Drzewa i krzewy iglaste obwieszone szyszkami zawsze wzbudzają zachwyt. Te prymitywne owoce złożone z łusek sprawiają, że rośliny stają się jeszcze bardziej atrakcyjne. Niektóre szyszki mają efektowne kształty, inne zaś jaskrawe kolory podczas dojrzewania. U jednych najładniejsze są niedojrzałe i ciasno zamknięte, u innych zaś w pełni otwarte i bez nasion. Mnóstwo jest też szyszek, które pojedynczo nie wyróżniają się niczym szczególnym, lecz w dużej ilości ładnie prezentują się na tle zieleni igieł. 

image084

Popularność iglaków z roku na rok jest coraz większa, dlatego chcąc sprostać rosnącym wymaganiom klientów, hodowcy dostarczają na rynek coraz więcej różnorodnych gatunków i odmian tych roślin. Wśród nich królują głównie te o ciekawej barwie lub pokroju, natomiast nieco mniej popularne są iglaki, których istotnym walorem dekoracyjnym są szyszki. Mimo to warto zwrócić baczniejszą uwagę na takie właśnie gatunki, gdyż są one naprawdę piękne i oryginalne.

Wybierając iglaki do ogrodu warto też zwrócić uwagę na kolor i kształt ich szyszek. Np. jodła koreańska ma szyszki fioletowe lub fioletowo-purpurowe. Pojawiają się na drzewku bardzo wcześnie, co też jest zaletą. Bo np. na araukarii chilijskiej doczekamy się ich dopiero po 30 latach. Kuliste powstają na cyprysikach i tujach. Sosna Pini ma szyszki różowawe, żółte lub niebieskie, a cis czerwone i żółte.

image086

Ozdobą jodły koreańskiej są fioletowe szyszki.

image087

Iglaki do małych ogrodów

Jednym z najatrakcyjniejszych iglaków posiadającym bajecznie piękne szyszki jest na pewno          Jodła koreańska(Abies koreana)

image089

 Mają one walcowaty kształt i osiągają ok. 7 cm długości. Są bardzo zwarte, a ich łuski wyglądają, jak by były całkowicie zrośnięte, do czasu, kiedy w pełni nie dojrzeją i się nie rozpadną. Kolor szyszek jest początkowo zielony, jednak dość szybko zmienia się na purpurowo-fioletowy. Wyrastają one na gałązkach niemal prostopadle i ustawiają się pionowo w niewielkich grupach. Pięknie kontrastują z dość krótkimi, gęstymi i żywo zielonymi igłami. Jodła koreańska w przeciwieństwie do wielu innych roślin iglastych, okrywa się szyszkami na całej swojej wysokości, a zaczyna je wytwarzać już jako kilkuletnie drzewko. Doskonale nadaje się do niewielkich ogrodów, gdyż mimo, że dorasta do ok. 10-15 metrów, rośnie bardzo wolno, osiągając po 10 latach zaledwie ok. 3 m wysokości.

 Świerka kaukaskiego (Picea orientalis) – „Aureospicata”, 

image090

Szyszki w kolorze podobnym do jodły koreańskiej posiada odmiana świerka kaukaskiego „Aureospicata”, jednak są one znacznie węższe i nieco dłuższe (ok. 10 cm), poza tym nie są ustawione na gałązkach pionowo, a luźno zwisają do dołu. Dodatkową ozdobą tego świerka są wiosenne przyrosty, posiadające intensywnie żółtą barwę, która z końcem wiosny zmienia się na zieloną. Podobnie jak jodła koreańska, ta odmiana świerka również rośnie bardzo wolno osiągając po 10 latach ok. 3 m wysokości.

Innym ciekawym iglakiem o pięknych szyszkach jest niewysoka odmiana

 Świerka kłującego (Picea pungens) 'Lucky Strike'

image092

Roślina o krzaczastym pokroju, która w wieku 10 lat dorasta zaledwie do ok. 1 m. wys. Jego interesujące szyszki w fazie dojrzewania mają kolor mocno czerwony, a dopiero z czasem zmieniają go na brązowy. Osiągają długość ok. 7 cm i są ułożone na pędach pionowo lub niemal poziomo.

Równie ozdobnym krzewem jest przepiękna odmiana 

Świerka serbskiego (Picea omorika)„Nana”

image093

 Dzięki swoim niedużym rozmiarom dochodzącym po 10 latach do 3 m wysokości, nadaje się do niewielkich ogrodów. Jego szyszki posiadają jajowaty kształt i mają ok. 6 cm długości. Przed osiągnięciem pełnej dojrzałości łuski są zwarte i ściśle do siebie przylegają. Mają wtedy kolor fioletowo-purpurowy z delikatnym srebrzystym nalotem, następnie brązowieją. Pojawiają sie na krzewie bardzo licznie, głównie w części wierzchołkowej i wyglądają wtedy niezwykle efektownie. Dodatkową ozdobę tego świerka stanowią piękne igły. Są one krótkie i bardzo gęsto ułożone na pędach. Wierzchnia strona igieł jest ciemnozielona, spodnia natomiast szaro-srebrzysta, zdobiona dwoma białymi paskami.

Iglaki do dużych ogrodów

Nieco inne szyszki niż poprzednicy, ma bardzo dobrze znany  

Modrzew europejski (Larix decidua

image095

Mają one niemal okrągły kształt i są dość małe, gdyż osiągają ok. 5 cm wysokości. Ich łuski nie przylegają do siebie ściśle, lecz są nieco rozchylone. Wiosną młode szyszki maja kolor zielony lub czerwonawy, z czasem jednak brązowieją. Opadają na ziemię dopiero w następnym roku. Ich ciekawą właściwością jest fakt, iż zimą stanowią główną ozdobę drzewa, które na ten okres zrzuca wszystkie swoje igły. Modrzew europejski nadaje się jednak jedynie do większych ogrodów, gdyż to duże i dość rozłożyste drzewo dorastające do ok. 40 m.

Niezwykle oryginalne szyszki posiada równie wysokie drzewo iglaste 

Daglezja zielona(Pseudotsuga menziesii)

image097

Osiągają one długość ok. 10 cm, zwykle zwieszają się w dół i mają kolor jasnobrązowy. Ich interesującą cechą są pojawiające się na całej szyszce dłuższe od reszty łuski, tzw. wspierające, które delikatnie odchylają się na zewnątrz, tworząc miniaturowe „skrzydełka”. Podobnie jak u modrzewia, pozostają na drzewie aż do wiosny.

Drzewa iglaste dojrzewają bardzo powoli, dlatego pierwsze szyszki pojawiają się na nich dopiero po wielu latach. Np. okres dojrzewania sosen wynosi 10-30 lat, modrzewi 15-40 lat i tyle samo świerków. Warto pamiętać, że drzewa posadzone pojedynczo lub w małych luźnych grupach na terenie otwartym szybciej dojrzewają niż te rosnące w dużym zagęszczeniu

Iglaki miniaturki do małych ogrodów

Dla większości z nas duży ogród na zawsze pozostanie marzeniem. Jednak naszym zielonym królestwem równie dobrze może być niewielki ogródek. Jego urządzenie nie jest tak kosztowne, jak dużego ogrodu, a pielęgnacja mniej czasochłonna. Niewielką przestrzeń musimy jednak bardzo starannie zaplanować i wybrać rośliny, które się zbytnio nie rozrosną, ponieważ wysokie szybko zacienią ogródek, a ekspansywne zajmą za dużo miejsca. Wyhodowano jednak mnóstwo odmian krzewów iglastych o niskim, zwartym pokroju - kulistym, krzaczastym i stożkowym, który rośliny te zachowują bez specjalnego strzyżenia. Jeśli wybierzemy karłowe odmiany iglaków, możemy mieć ciekawy, zimozielony ogród nawet w pojemnikach na tarasie lub balkonie. Miniaturki są także wdzięcznym materiałem do tworzenia barwnych kompozycji, gdyż mamy do wyboru odmiany o różnej barwie igieł - od jasno- do ciemnozielonej, są również złociste, szare i błękitne( o których pisaliśmy wcześniej)

Dobrze prezentują się też w skalnych ogródkach. Rosną bardzo wolno. Pamiętajmy, żeby karłowe odmiany iglaków, takie jak choćby cyprysik japoński osiągający najwyżej 80-100 cm wysokości, sadzić zawsze z przodu kompozycji. Inaczej bardziej ekspansywne gatunki mogą je po prostu zakryć.

Właścicielom niedużych ogródków można polecić np. 

Szydlicę japońską roślinę z niebiesko-zielonymi igłami zmieniającymi się zimą na brunatne

image099

Tuję zachodnią o pokroju kulistym.

image100

Jedną z ciekawszych odmian jest też miniaturowy - Świerk biały o gałązkach z niebieskimi igłami kończącymi się brunatno-czerwonym pąkiem. Dorasta do 60 cm wysokości.

image102

Wiele miniaturowych iglaków ma bardzo zwarty i regularny kulisty pokrój i zachowuje go przez całe życie, np.: świerk biały 'Alberta Globe',

image104

Jodła koreańska 'Molli',

image106

 Sosna bośniacka 'Schmidtii'

image108

oraz żywotnik zachodni (tuja) 'Danica', 'Little Champion', 'Hoseri', 'Teddy'

image110

Lekko spłaszczoną kulą jest np. świerk czarny 'Nana',

image112

Świerk pospolity 'Little Gem'

image113

Często formę kuli mają tylko młode egzemplarze, a starsze z czasem przybierają bardziej piramidalną postać. Tak się zmienia choina kanadyjska 'Betty Rose' i 'Brandley', jak również

Cyprysik tępołuskowy 'Nana Gracilis'

image115

 i cyprysik groszkowy 'True Blue'.

 

Są też odmiany, które choć początkowo są kuliste, później mają pokrój półkuli lub kopca, a ich pędy delikatnie ścielą się po ziemi. Tak jest m.in.

Cyprysika Lawsona 'Minima Glauca',

image117

Cyprysika groszkowego 'Baby Blue'

image119

Oraz Sosny wejmutki 'Blue Shag'

image121

Iglaki wysokie - W odróżnieniu od iglaków miniaturowych, są roślinami których wysokość dochodzi nawet do 25m. najbardziej okazałą odmianą jest:

Araukaria chilijska

image123                                                                               

Trudno uwierzyć, że owa roślina występuje również w odmianie doniczkowej.

Świerk serbski

image125

Niczego też pod względem wzrostu nie brakuje również  -Sośnicy japońskiej

image127

 Dorasta do 15 m wysokości. Nie przepada za bardzo mroźnymi zimami, dlatego woli zachodnią Polskę. Ma płaskie, drobne i długie igły dorastające do 15 cm długości. Zbierają się w pęczki (po 30). Ma też duże i faliste szyszki. Igiełki sośnicy japońskiej z wierzchu są ciemnozielone, a spodnia strona ma ubarwienie jasnozielone

Jedne płaczą, inne zrzucają igły

Wśród nietypowych iglaków są też te, których gałęzie rosną do dołu. W swoich nazwach mają zakończenia typu inversa. Najpopularniejszy jest chyba modrzew płaczący

image129

Na pewno też trudno nazwać typowym zachowanie iglaków polegające na zrzucaniu igieł na zimę na wzór drzew liściastych. Tak zachowuje się nie tylko modrzew europejski, ale też 

Cypryśnik błotny

image130

Metasekwoja

image132

Uprawa iglaków - sadzenie

W handlu dostępne są egzemplarze kopane z tzw. gołym korzeniem i uprawiane w pojemnikach. Rośliny z gołym korzeniem sadzimy jak najszybciej po zakupie w dwóch terminach: albo wczesną wiosną, albo jesienią, jednak niezbyt późno, aby zdążyły się ukorzenić.

Miejsce do sadzenia powinno być odchwaszczone, zaprawione kompostem, torfem i rozłożonym obornikiem o pH lekko kwaśnym z pewnymi wyjątkami. Cis i świerk serbski wymagają gleby odkwaszonej. Iglaków nie należy sadzić gęsto, w pobliżu krzewów liściastych, które będą je zacieniały. Spowoduje to ogołocenie, zbrązowienie, utratę urody i walorów zdobniczych. Rośliny rosnące w nadmiernej ciasnocie są także bardziej narażone na choroby grzybowe. Po posadzeniu (niezbyt głębokim) roślinę podlewamy i ściółkujemy korą sosnową.

Pielęgnacja latem i jesienią

Jak o każde rośliny w naszym ogrodzie, również o iglaki należy dbać w celu ich prawidłowego rozwoju.  Rośliny te wymagają w okresie letnim podlewania, przycinania, ochrony przed szkodnikami i chorobami jak również nawożenia specjalnymi preparatami do tej grupy (używamy środków organicznych i mineralnych)- ten zabieg dotycz głównie roślin młodych. Ostatnie nawożenie wykonujemy z końcem czerwca. Pierwsze cięcie wykonujemy wiosną, wycinamy pędy uszkodzone, przemarznięte i nadmiernie zagęszczające krzew. Kolejne cięcie możemy powtórzyć latem. Teren między krzewami regularnie odchwaszczamy. Ściółkowanie pomaga nam utrzymać teren bez chwastów, a przy okazji zatrzymuje w glebie korzystną wilgoć.

Pielęgnacja w okresie zimowym

W okresie zimowym pielęgnacja iglaków ogranicza się głównie do otrząsania rośliny z nadmiaru śniegu. Możemy jednak odjąć sobie całkowicie pracy obwiązując iglaki przed opadami śniegu sznurkiem. Młode rośliny przywiązując do palików.

pracujemy na markach:

NAC

Ostanie artykuły

Kontakt

ul.Lubelska 70,Jakubowice Konińskie-Kolonia

NIP 712 247 90 36

tel. 730 893 730 e-mail ogrod@labos24.pl